گزارش‌های میدانی از بازار نشان می‌دهد که افزایش مداوم قیمت کالاهای اساسی و خدمات، فشار سنگینی را بر دوش خانوارها، به‌ویژه دهک‌های پایین درآمدی، وارد ساخته است.

این وضعیت باعث شده تا بسیاری از صاحب‌نظران اقتصادی، اصلاح سیستم یارانه‌ها و سوبسیدهای دولتی را به عنوان یک اولویت فوری مطرح کنند. به عقیده تحلیلگران، تداوم شیوه فعلی توزیع یارانه‌ها نه تنها به کاهش نابرابری‌ها کمک نمی‌کند، بلکه در برخی موارد منابع مالی به طور ناعادلانه‌ای توزیع می‌شود.

ضرورت بازنگری در نحوه توزیع منابع

کارشناسان اقتصادی بر این باورند که اصلاح نظام یارانه‌ها باید به سمت حمایت مستقیم و هدفمند از اقشار نیازمند حرکت کند. به این ترتیب، منابع محدود دولت به جای توزیع گسترده و بعضاً بی‌اثر، به طور متمرکز در اختیار دهک‌های پایین جامعه قرار می‌گیرد تا بتواند تأثیر ملموسی بر معیشت آن‌ها داشته باشد.

این روند می‌تواند به اهداف زیر منجر شود:

• کاهش نابرابری‌های اقتصادی: با تخصیص منابع به آسیب‌پذیرترین گروه‌ها، شکاف طبقاتی تا حدی مهار می‌شود.
• تضمین ثبات بازار: با جایگزینی یارانه‌های نقدی و کالابرگ الکترونیکی به جای یارانه‌های پنهان و گسترده، می‌توان التهاب بازار را کنترل کرد.
• افزایش کارایی نظام حمایتی: منابع مالی به جای صرف هزینه‌های اداری و واسطه‌گری، مستقیماً به سفره مردم می‌رسد.

درخواست از دولت برای اقدام عملیاتی

در شرایط کنونی، انتظار می‌رود که دولت با اجرای برنامه‌های مؤثر و عملیاتی، ضمن مدیریت تورم، بستر لازم برای بهبود وضعیت معیشتی مردم را فراهم آورد. اصلاح ساختار یارانه‌ها و سوبسیدها یکی از کلیدی‌ترین ابزارهایی است که می‌تواند در کوتاه‌مدت و بلندمدت، فشار اقتصادی بر خانوارها را کاهش دهد.

به نظر می‌رسد در این برهه ، این موضوع به یکی از محورهای اصلی گفت‌وگوهای کارشناسی و تصمیم‌گیری دولت تبدیل شده است و فعالان اقتصادی و اجتماعی منتظر اقدامات عملی در این زمینه هستند. این در حالی است که هرگونه تأخیر در اصلاحات ساختاری ممکن است به تشدید بحران‌های اقتصادی و نارضایتی عمومی منجر شود.

گزارش از شعله رضائی تبریزی